Strzałki na spodzie mają znaczenie. Jak układać płytki dywanowe, by ukryć łączenia?

Strzałki na spodzie mają znaczenie. Jak układać płytki dywanowe, by ukryć łączenia?

Inwestorzy często są zaskoczeni efektem końcowym po ułożeniu wykładziny. Na wizualizacji podłoga wyglądała jak jednolita tafla (monolit), a w rzeczywistości widać wyraźną kratownicę łączeń. Często pada oskarżenie o „wadliwy towar”. W 90% przypadków winny nie jest produkt, ale nieznajomość zasad instalacji i ignorowanie instrukcji producenta dotyczących kierunkowości runa.

Płytki dywanowe to produkt inżynieryjny. Każdy moduł posiada na spodzie (na warstwie bitumicznej) nadrukowane strzałki. Decyzja o tym, czy ułożymy je zgodnie z kierunkiem strzałek, czy będziemy je obracać, diametralnie zmienia odbiór wizualny pomieszczenia i widoczność brudu.

Monolit czy szachownica – co wybrać do biura?

Najbezpieczniejszym układem dla większości wykładzin pętelkowych jest „szachownica” (Quarter Turn), ponieważ skutecznie maskuje łączenia między modułami i niweluje różnice odcieni wynikające z oświetlenia.

Różne metody układania generują różne efekty optyczne i straty materiałowe. Poniższa tabela pomaga dobrać metodę do rodzaju wykładziny:

Problem „partii produkcyjnej” (Dye Lot)

To aspekt, o którym sprzedawcy często milczą. Wykładzina to tekstylia. Jak każdy materiał farbowany, posiada swoją „partię produkcyjną” (Dye Lot). Kupując płytki dywanowe do dużego biura, należy bezwzględnie upewnić się, że wszystkie kartony pochodzą z tej samej serii produkcyjnej (numery na pudełkach muszą się zgadzać).

Jeśli połączymy na środku pokoju płytki z partii A i partii B, gołym okiem zauważymy różnicę w odcieniu (np. jedna będzie bardziej wpadać w żółć, druga w czerwień).

• Rozwiązanie awaryjne: Jeśli braknie materiału i musisz dokupić inną partię, nigdy nie łącz ich na środku „open space”. Oddziel pomieszczenia listwą progową lub zastosuj inny kolor (border) jako strefę buforową.

Wymiana punktowa – dlaczego nowa płytka „świeci”?

Główną zaletą płytek jest możliwość wymiany zabrudzonego modułu. Jednak po wyjęciu starej płytki (np. oblanej kawą 2 lata temu) i włożeniu nowej z zapasu („attic stock”), nowa płytka będzie się wyróżniać. Będzie jaśniejsza i bardziej puszysta.

To nie wada, to fizyka. Stara podłoga jest lekko przybrudzona i udeptana. Pro tip dla zarządcy: Nie wkładaj nowej płytki na środek reprezentacyjnego korytarza.

1. Wyjmij starą, ale czystą płytkę z miejsca niewidocznego (np. spod szafy lub z rogu pokoju).
2. Włóż ją w miejsce uszkodzenia na środku pokoju (będzie pasować stopniem zużycia).
3. Nową płytkę z magazynu włóż pod szafę/w róg. Dzięki tej rotacji zachowasz spójność estetyczną podłogi.

Podsumowanie

Wybór metody układania nie jest tylko kwestią gustu. W przypadku tanich wykładzin pętelkowych, próba ułożenia ich „na monolit” zawsze skończy się widocznymi liniami łączeń, co może irytować inwestora. Bezpieczna „szachownica” ukrywa te niedoskonałości. Pamiętaj też, by przy odbiorze towaru zawsze sprawdzać numery serii (Dye Lot) na każdym kartonie – unikniesz dzięki temu kosztownych reklamacji po przyklejeniu połowy biura.

Artykuł sponsorowany